Wat begint als een sport in de achtertuin met zijn zusje, groeit voor Jibbe Boeren uit tot een avontuur aan de andere kant van de wereld. Waar hij eerst vooral plezier beleeft aan het spel, ontdekt hij al snel dat hij meer wil. Beter worden, op een hoger niveau spelen en zichzelf uitdagen. Die zoektocht brengt hem uiteindelijk naar Bethel University in Amerika, waar volleybal niet alleen een sport is, maar een levensstijl.
Uit je comfortzone stappen
Jibbe begint zijn volleybalcarrière relatief laat, maar ontwikkelt zich snel. Al vroeg wordt hij captain en MVP binnen zijn team. Toch komt een van de belangrijkste momenten pas later, wanneer hij besluit over te stappen naar een andere club op hoger niveau. Die stap is allesbehalve makkelijk. Hij laat zijn vertrouwde omgeving achter en komt terecht in een team waar hij niemand kent. “Je wordt echt uit je comfortzone getrokken,” vertelt hij. Juist die ervaring blijkt bepalend voor zijn ontwikkeling. Het hogere niveau en de betere faciliteiten zorgen ervoor dat hij grote stappen maakt. In die periode ontstaat ook het idee om naar Amerika te gaan. Via een presentatie op school ontdekt hij dat het mogelijk is om sport en studie te combineren. Vanaf dat moment begint het balletje te rollen.
Een bewuste keuze voor realisme
De keuze voor Bethel University maakt Jibbe heel bewust. Waar veel coaches hem vooral mooie beloftes doen, valt één coach juist op door zijn eerlijkheid. “Hij zei dat ik moest vechten voor mijn plek en dat we stap voor stap wilden bouwen,” vertelt Jibbe. Die realistische benadering geeft hem vertrouwen. Het leven in Amerika komt voor een groot deel overeen met zijn verwachtingen, maar verrast hem ook op bepaalde vlakken. Vooral het leven op campus is wennen. “In het begin zat ik met alle freshmen in één gebouw en deelde je met een hele verdieping één badkamer,” zegt hij lachend. Inmiddels woont hij met teamgenoten in een appartement, wat meer rust en privacy geeft. Wat hem het meest aanspreekt aan het campusleven, is het teamgevoel. “Je bent eigenlijk altijd samen. Je eet samen, traint samen en woont samen.” Het zorgt ervoor dat hij zich snel thuis voelt.
Samen naar succes
Op sportief vlak beleeft Jibbe een bijzonder seizoen. Met zijn team wordt hij regular season champion, een prestatie waar hij trots op is. Toch voelt het moment zelf dubbel. De laatste wedstrijd van het seizoen gaat verloren, waardoor ze niet ongeslagen het seizoen beëindigen. Maar die teleurstelling maakt snel plaats voor trots. “We zijn super blij en super trots,” zegt hij. Het succes stopt daar niet. Kort daarna wint het team ook het Conference Tournament, wat het seizoen nog specialer maakt. Volgens Jibbe ligt de kracht van het team vooral in de onderlinge band. “Iedereen speelt voor elkaar. Zelfs de jongens op de bank voelen belangrijk en daar doe je het voor.” Dat gevoel van broederschap maakt het verschil.
Volleybal op een hoger niveau
Het winnen in Amerika voelt anders dan in Nederland. Niet alleen door het niveau, maar ook door de beleving eromheen. “Je krijgt hier een banner, een trofee en er wordt echt een moment van gemaakt,” legt hij uit. Daarnaast ligt de intensiteit hoger. Waar in Nederland twee keer per week wordt getraind, staat hij in Amerika dagelijks op het veld. De tegenstand is sterker, de druk hoger en de beloning groter. “Dat maakt het winnen hier net wat specialer.” Binnen het team pakt Jibbe zijn rol door energie te brengen en het team mee te nemen in belangrijke momenten. Hij focust zich op zijn kracht als middle blocker en probeert met blocks en enthousiasme impact te maken.
Groeien als speler en persoon
Zijn tijd in Amerika brengt Jibbe meer dan alleen sportieve successen. Hij ontwikkelt zich ook sterk als persoon. Het leven ver weg van huis dwingt hem om zelfstandig te worden. “Je moet alles zelf doen: koken, wassen, boodschappen. Daar groei je echt van.” Ook op het veld leert hij belangrijke lessen. Hij speelt met veel emotie, maar leert die beter te controleren. “Frustratie kan de energie van het team omlaag halen, dus daar moet je mee leren omgaan.” Die ontwikkeling helpt hem om een completere speler te worden. Daarnaast ontdekt hij iets nieuws over zichzelf. “Ik ben echt een groepsmens,” zegt hij. Het samenzijn met teamgenoten en vrienden blijkt belangrijker dan hij vooraf had gedacht.
Blijven bouwen aan de toekomst
Hoewel Jibbe al mooie stappen heeft gezet, ziet hij nog genoeg ruimte voor groei. Zowel in zijn spel als in zijn rol binnen het team wil hij zich verder ontwikkelen. Vooral als leider ziet hij kansen om nog meer verantwoordelijkheid te nemen. Met het team richt hij zich nu op het volgende doel: presteren op het nationale toernooi. Daar wil hij laten zien wat ze als team waard zijn. Zijn advies aan andere sporters is duidelijk: “Als je deze stap maakt, ga er dan 100% voor. Stel je open voor alles en doe mee met alles wat er op je pad komt. Dan maak je de mooiste herinneringen.”
Voor Jibbe is het duidelijk: dit avontuur draait niet alleen om volleybal, maar vooral om samen groeien, samen winnen en alles eruit halen wat erin zit.
Foto's door: Bethel University Indiana - Athletic Communications
