Wat begint als een sport waar hij simpelweg goed in is, groeit voor Bodi Kortz al snel uit tot meer. Als zesjarige staat hij op de tennisbaan en wint hij veel. Niet veel later traint hij al met oudere spelers en maakt hij de overstap naar Tennis Academy van Gelderen, waar de sport een serieuzer karakter krijgt. “Daar leerde ik echt de basis. Gewoon constant blijven en weinig fouten maken,” vertelt hij. Zijn ambitie liegt er niet om: de beste van Nederland worden en uiteindelijk professioneel tennisser. Maar het loopt anders. Op dertienjarige leeftijd breekt hij zijn been en besluit hij te stoppen met tennis. Wat volgt is een periode waarin de sport volledig naar de achtergrond verdwijnt.
Van twijfel naar een nieuwe kans
Pas jaren later, tijdens een tussenjaar, begint tennis weer te kriebelen. Bodi weet op dat moment nog niet precies wat hij wil met zijn toekomst. Studeren? Werken? Of toch weer sporten? “Ik wist het eigenlijk niet zo goed, maar dacht: ik kan best leuk tennissen, dus waarom probeer ik het niet in Amerika?”
Die gedachte blijkt het begin van een nieuw avontuur. Geïnspireerd door verhalen van vrienden die hem voorgingen, hakt hij de knoop door. De keuze voelt spannend, maar ook logisch. “Als je eenmaal denkt: ik wil dit doen, dan moet je het ook gewoon doen.”
Zijn familie reageert positief. Waar zijn vader nog grappend probeert hem thuis te houden, moedigt zijn moeder hem juist aan om deze kans te grijpen. Het geeft hem het laatste zetje om daadwerkelijk te vertrekken.
Een nieuw ritme in Amerika
Eenmaal aangekomen bij Central College begint voor Bodi het leven als student-athlete. In eerste instantie draait alles om wennen: een nieuwe omgeving, nieuwe mensen en een ander ritme. Dat gaat verrassend soepel. “Iedereen is super behulpzaam. Zeker omdat je internationaal bent, willen mensen je echt helpen.”
Zijn dagen bestaan uit een combinatie van trainingen, krachttraining en colleges. Toch voelt het leven allesbehalve zwaar. Sterker nog, hij ervaart het als relaxed. “Ik kan best vaak uitslapen en school vind ik hier eigenlijk best makkelijk, dus dat is wel lekker.”
Op sportief vlak draait hij direct mee op het hoogste niveau binnen zijn team. Hij speelt op positie één in zowel singles als doubles en pakt mooie overwinningen. Tegelijkertijd mist hij soms een directe concurrent binnen het team. “Ik had het ook wel fijn gevonden om iemand boven me te hebben, zodat ik mezelf nog meer kan pushen.”
Tennis, maar dan anders
In Amerika ontdekt Bodi al snel dat tennis hier anders wordt beleefd dan in Nederland. Waar het thuis vaak een individuele sport is, voelt het hier als een echte teamsport. Teamgenoten staan langs de baan, er is publiek en de energie is constant voelbaar. “Hier speel je echt samen, ook al sta je alleen op de baan.”
Ook zijn spel verandert. De banen in Amerika zijn trager, waardoor zijn aanvallende speelstijl minder effectief blijkt. In het begin probeert hij te forceren, maar dat werkt averechts. “Ik wilde te veel doen en toen lukte er eigenlijk niks.”
Door zijn spel aan te passen en meer geduld in te bouwen, vindt hij opnieuw zijn ritme. “Gewoon één bal meer terugspelen dan je tegenstander.” Juist met die aanpak boekt hij zijn beste resultaten.
Leren van onverwachte momenten
Tijdens het offseason komt Bodi in contact met een bijzondere trainer. Omdat hij tijdelijk niet met zijn team mag trainen, besluit hij in te gaan op een bericht van een oudere coach. Wat volgt zijn intensieve trainingssessies, meerdere keren per week.
De trainingen zijn zwaar, vooral conditioneel, maar leveren veel op. “Hij was 60 en fitter dan ik,” zegt Bodi lachend. “Het voelde een beetje als Mr. Miyagi.” Het zijn juist dit soort onverwachte momenten die zijn ontwikkeling versnellen.
Ook buiten tennis zoekt Bodi zijn grenzen op. In zijn tussenjaar besluit hij een Ironman te doen, een uitdaging die discipline en doorzettingsvermogen vraagt. “Ik dacht echt dat ik het niet kon, maar uiteindelijk lukt het gewoon. Dan besef je dat je veel meer kan dan je denkt.”
Meer dan alleen tennis
Het avontuur in Amerika verandert Bodi niet alleen als sporter, maar ook als persoon. Hij merkt dat hij socialer is geworden en makkelijker contact legt. “Je moet wel. Je zit in een nieuwe omgeving, dus je gaat vanzelf meer praten met mensen.”
Misschien nog wel belangrijker is dat hij zijn plezier in tennis terugvindt. “Ik vind het weer echt leuk. Die energie van college tennis heb je gewoon niet in Nederland.” Het is precies die energie die hem opnieuw verbindt met de sport.
Terug met een nieuwe blik
Voor Bodi is zijn tijd in Amerika voorlopig een hoofdstuk van één jaar. Daarna keert hij terug naar Nederland om een studie te starten. Maar tennis blijft.
Hij wil blijven spelen en hoopt iets van de Amerikaanse teamcultuur mee te nemen. “Ik wil die sfeer hier meenemen naar Nederland. Dat je echt als team speelt, dat lijkt me mooi.”
Wat begint als een spontane keuze tijdens een tussenjaar, groeit uit tot een ervaring die hem niet alleen als speler, maar vooral als persoon verandert. En misschien is dat wel de grootste winst van allemaal.
