Wanneer Julia Rienks in Nederland bij VC Sneek in Dames 2 speelt lijkt haar pad uitgestippeld. Ze traint af en toe mee met Dames 1, ontwikkelt zich binnen een sterke opleidingsclub en leert wat hard werken betekent. Toch kiest ze voor een andere route. Ze vertrekt naar de Verenigde Staten. Niet omdat het moet, maar omdat het avontuur haar roept.
Altijd beter willen worden
Volleybal zit bij Julia in het bloed. Als klein meisje gaat ze al mee naar de sporthal, waar haar ouders volleyballen. Al snel staat ze zelf op het veld. Fanatiek, competitief en met een hekel aan verliezen. “Als je niet wilt verliezen, moet je beter worden,” is haar simpele maar krachtige gedachte.
Bij Sneek leert ze discipline en topsportmentaliteit. Het niveau is hoog, de verwachtingen ook. Toch begint ze zich af te vragen wat ze naast volleybal wil doen. School, toekomst, nieuwe uitdagingen. Het blijft door haar hoofd spelen.
Wanneer ze wordt benaderd om de stap naar Amerika te zetten, valt alles samen. “Waarom niet?” denkt ze. Het idee om volledig op eigen benen te staan, iets compleet nieuws te ontdekken en zichzelf uit te dagen, spreekt haar aan. Het is spannend, zeker omdat ze vroeger snel heimwee had, maar juist dat maakt het aantrekkelijk.
Een nieuw begin bij Daytona State College
Julia start haar Amerikaanse avontuur bij Daytona State College, een junior college (JUCO). De eerste weken zijn lastig. Nieuwe mensen, een nieuwe cultuur, alles is anders. Maar al snel vindt ze haar draai.
Het junior college voelt als een hechte community. Het is kleiner dan een Division I-universiteit en daardoor persoonlijker. Sporters steunen elkaar, bezoeken elkaars wedstrijden en bouwen snel een band op. “Het leeft daar echt,” ervaart Julia.
Wat haar vooral aanspreekt, is de combinatie van studie en sport. In Nederland zijn die werelden vaak gescheiden. Hier houden docenten rekening met het seizoen, begrijpen ze het ritme van wedstrijden en trainingen. Het is intensief, zeker tijdens het seizoen, maar wél in balans.
Fysiek maakt ze grote stappen. In Nederland deed ze nauwelijks krachttraining; in Amerika krijgt ze direct zomerprogramma’s, kracht- en conditietraining. Ze wordt sterker, explosiever en completer als speelster. Ook tactisch ontwikkelt ze zich. Het spel kent andere regels, er wordt vaker gewisseld en haar rol verandert. Waar ze in Nederland zowel voor- als achterin speelt, specialiseert ze zich hier vaker als voorspeelster.
Klaar voor de volgende stap
Na haar eerste jaar bij Daytona komen al aanbiedingen binnen van grotere universiteiten. Toch twijfelt ze. Gaat ze terug naar Nederland? Blijft ze nog een jaar? Of zet ze de stap naar Division I?
Wanneer Virginia Commonwealth University (VCU) zich meldt, voelt het meteen goed. “Ik had er gelijk een warm gevoel bij,” vertelt ze. Dat gevoel geeft de doorslag.
Bij VCU is alles groter en professioneler. De faciliteiten, de staf, de begeleiding. Het verschil is enorm. Waar ze bij Daytona één hoofdcoach en één assistent heeft, werkt ze bij VCU met een uitgebreid team van assistenten, een krachttrainer, fysiotherapeut en managers. Voor elk onderdeel van haar ontwikkeling is er iemand beschikbaar.
Individuele prijzen, maar altijd als team
Bij VCU draait Julia een sterk seizoen. Ze wint meerdere individuele prijzen en krijgt erkenning voor haar prestaties. Toch ziet ze die waardering nooit als iets individueels.
“Zonder mijn team kan ik dit niet,” benadrukt ze. Voor haar zijn de prijzen niet alleen een bevestiging van persoonlijke groei, maar ook van het collectief. Het is waardering voor het werk dat ze samen leveren.
Toch zijn er momenten die nóg meer indruk maken dan individuele awards. Bij Daytona plaatst het team zich in haar tweede jaar voor het eerst in de geschiedenis van de school voor het National Tournament. Een historisch moment waar ze trots op is.
Bij VCU beleeft ze opnieuw een kippenvelmoment. In haar senior year speelt het team thuis de halve finale tegen de nummer één van de competitie. Twee weken eerder verliezen ze nog nipt, maar nu winnen ze overtuigend met 3-0. Haar ouders zitten op de tribune tijdens hun drie weken durende bezoek. De zaal zit vol. De energie is voelbaar. “Dat vergeet ik nooit meer,” zegt ze.
De volgende droom: professioneel volleybal
Hoewel haar collegecarrière bijna ten einde loopt, is Julia nog lang niet klaar. Haar doel is helder: professioneel volleyballen in Europa. Ze tekent bij een agency die haar helpt bij het vinden van een club voor komend seizoen.
Het liefst speelt ze iets dichter bij huis, zodat familie en vrienden vaker kunnen komen kijken. Maar één ding staat vast: ze wil blijven groeien, blijven presteren en haar winnaarsmentaliteit meenemen naar het volgende niveau.
Van de sporthal in Sneek naar de grote NCAA-arena’s in Amerika, Julia Rienks bewijst dat durven kiezen voor het onbekende soms precies is wat je nodig hebt om het maximale uit jezelf te halen.
