Waarom kiezen tussen twee dromen als je ze ook allebei kunt najagen? Terwijl Myron Bentil vanuit Nederland steeds meer kansen krijgt om in het buitenland op hoog niveau te voetballen, groeit tegelijkertijd zijn interesse in een toekomst in de geneeskunde. Inmiddels combineert hij in West Virginia dagelijks het voetbalveld met de collegebanken. Twee werelden die moeilijk te combineren lijken, maar voor Myron juist samenkomen.
Zijn voetbalverhaal begint op achtjarige leeftijd bij Waterwijk. Wat begint als iets wat hij vooral voor de lol doet met vrienden uit de buurt, groeit in de jaren daarna uit tot een steeds serieuzere sportieve ambitie. Rond de coronapandemie verandert dit. Hij begint serieuzer te trainen, werkt aan zijn conditie en let meer op zijn voeding. Uiteindelijk komt hij bij DVS ’33 terecht, waar hij op hoog niveau in de onder 19 speelt.
Het seizoen 2023-2024 wordt een belangrijk jaar. Hij wordt kampioen en wint de beker, daarnaast krijgt hij de kans om ervaring op te doen buiten Nederland. In Italië traint en speelt hij tegen professionele teams en ervaart hij van dichtbij hoe het profvoetbal eraan toegaat. Het levert hem een contractaanbieding op, maar hij kiest bewust voor zijn opleiding.
Myron volgt op dat moment de opleiding Verpleegkunde en wil die afmaken. Tijdens een stage in Castellón (Spanje) loopt hij stage bij de U21 en traint hij tussen spelers die hij normaal gesproken op televisie ziet. Dagelijks komt hij daarbij spelers van het eerste elftal tegen, zoals Jetro Willems en Joshua Vertrouwd. Na zijn eigen trainingen blijft hij regelmatig kijken hoe de professionals trainen en werken. Door vragen te stellen over hun ervaringen, hun ontwikkeling en wat er nodig is om op dat niveau te spelen, probeert hij zoveel mogelijk van hen te leren. Het bevestigt zijn ambities, maar zijn opleiding blijft belangrijk.
“Het ging bij mij totaal niet om het geld. In Italië zou ik betaald krijgen om op professioneel niveau te voetballen, maar ik wilde mijn opleiding niet zomaar opgeven vanwege die financiële kans. Ik wilde heel graag het hoogste niveau halen, alleen school was op dat moment nog niet klaar. Dus heb ik die keuze niet gemaakt.” Vertelt hij.
Na zijn terugkeer uit Ghana, waar hij tijdens zijn zomervakantie wordt gescout voor de Ghanese Onder 19-selectie, volgt een moeilijk hoofdstuk. Juist wanneer hij fit is en vol vertrouwen aan het seizoen begint, breekt hij tijdens zijn debuut bij DVS ’33 zijn voet. Terwijl hij herstelt verdiept hij zich in mindfulness en positieve zelftalk. Hij keert snel terug op het veld en kijkt uiteindelijk met veel trots terug op dat seizoen.
Bij HHC Hardenberg maakt hij vervolgens zijn debuut in het eerste elftal tijdens een oefenwedstrijd. Dat seizoen speelt hij voornamelijk voor de Onder 21, waarmee hij ook tegen verschillende BVO’s uitkomt.Tegelijkertijd blijft de combinatie met school een uitdaging. Tijdens zijn opleiding loopt hij stage in het AMC en staat hij soms om vijf uur ’s ochtends op. Door deze lastige combinatie gaat Myron op zoek naar een plek waar hij geneeskunde én voetbal tegelijkertijd kan blijven volgen, Amerika wordt daardoor steeds interessanter.
Een eerdere stage in Amerika laat zien dat alleen voetballen voor hem niet genoeg is. Hij zoekt naar een plek waar beide kanten serieus worden genomen. Uiteindelijk vindt hij via KingsTalent een match met West Virginia Tech. “Ik was gewoon super opgelucht dat er eigenlijk een manier was om beide dromen nog steeds hoog te houden, omdat ik op dit moment nog steeds niet weet of ik nou echt richting professioneel voetbal wil gaan of dat ik echt richting geneeskunde wil gaan.”
Sinds augustus leeft hij daadwerkelijk tussen die twee werelden. Zijn dagen beginnen in de gym, waarna colleges, videoanalyse en trainingen volgen. Met twee wedstrijden per week en lange busreizen is zijn week intensief, toch past dit erg goed bij Myron. Als rechtsback krijgt hij veel verantwoordelijkheid en speelt hij als freshman iedere wedstrijd negentig minuten.
Ook academisch kiest hij bewust voor zijn toekomst. Hij verandert zijn major naar pre-medicine met biologie. De opleiding is uitdagend, maar hij vindt het juist interessant om samen met teamgenoten die dezelfde richting volgen over vakken en termen te sparren.
Wanneer hij zijn avontuur in Amerika in één woord moet omschrijven, kiest hij voor ‘investering’. Hij investeert niet alleen in zijn voetbal, maar ook in zijn opleiding en de toekomst die daarachter ligt. “Ik investeer eigenlijk op dit moment aan beide kanten, of ik nou de voor geneeskunde kies of professioneel voetbal” vertelt Myron.
Welke van de twee uiteindelijk de overhand krijgt, weet Myron nog niet. Dat hoeft dan voorlopig ook helemaal niet. In Amerika krijgt hij de ruimte om beide dromen serieus na te jagen. Eén ding is duidelijk: hij kiest op dit moment niet tussen voetbal en geneeskunde, maar investeert in allebei.
