Van hockeyen in Zwolle naar het grootste podium van het Amerikaanse collegehockey. Voor Nathalie Fiechter wordt het werkelijkheid wanneer ze de overstap maakt naar de University of Maryland. Wat begint als een avontuur om hockeyen, studeren en reizen te combineren, brengt haar uiteindelijk meerdere keren naar de Final Four, waar ze de bijzondere sfeer en spanning van het Amerikaanse collegehockey van dichtbij meemaakt. Duizenden supporters, spannende wedstrijden en onvergetelijke momenten maken haar tijd in Amerika bijzonder. Toch is het niet de finale die haar het meeste bijblijft, maar juist de weg ernaartoe.
Nathalie groeit op in Zwolle en maakt al op jonge leeftijd grote stappen binnen het hockey. Wanneer ze als tweedejaars B-speelster op zestienjarige leeftijd door de coach van Dames 1 wordt gevraagd om de overstap te maken, grijpt ze die kans aan. Uiteindelijk speelt ze drie jaar in het eerste damesteam van Zwolle. Tijdens haar middelbareschooltijd volgt ze onderwijs aan het Centre for Sports and Education, waar een presentatie over studeren en sporten in Amerika haar interesse wekt. De mogelijkheid om haar drie grootste interesses te combineren, spreekt haar direct aan. “Reizen, studeren en hockeyen zijn eigenlijk de drie dingen die ik het allerleukst vind.” Het idee blijft hangen en uiteindelijk besluit ze de mogelijkheden te onderzoeken.
In 2019 komt Nathalie in contact met verschillende Amerikaanse universiteiten en ze heeft meerdere opties. Uiteindelijk valt haar keuze op de University of Maryland. Vooral de grote universiteit, de Amerikaanse sportcultuur en de ambitie om prijzen te winnen spreken haar aan. Maryland bereikt het jaar daarvoor de nationale finale en eindigt als tweede van Amerika. “Daar was altijd de ambitie: we worden landskampioen, anders hebben we een beetje gefaald.” Die mentaliteit past precies bij wat Nathalie zoekt.
In augustus 2019 vertrekt ze op negentienjarige leeftijd naar Amerika. Daar ontdekt ze al snel hoe professioneel het collegehockey is georganiseerd. Ze traint vrijwel dagelijks, speelt regelmatig twee wedstrijden per week en krijgt ondersteuning van een uitgebreide staf. Toch moet ze vooral wennen aan de Amerikaanse competitie. In haar eerste seizoen heeft ze nauwelijks door hoe belangrijk bepaalde wedstrijden zijn. Wanneer Maryland de laatste competitiewedstrijd wint, blijkt het team zelfs kampioen. “Toen kwamen ze ineens met shirts en petten en ik had geen flauw idee wat er aan de hand was.”
Al snel ontdekt Nathalie hoe groot de betekenis van de National Championships is. De vier beste teams bereiken de Final Four, waarin ze strijden om een plek in de nationale finale. Het hele evenement is een enorm spektakel. Teams reizen dagen eerder af, er worden gala’s georganiseerd en duizenden supporters komen kijken. “Je voelt wel van: oké, dit is wat anders en wat belangrijker.” Volgens de coach van Nathalie volgen bij een van de wedstrijden zelfs 22 miljoen mensen de uitzending.
Een van haar meest bijzondere herinneringen ontstaat tijdens haar laatste seizoen, in de kwartfinale tegen Syracuse. Maryland speelt thuis en de tribunes zitten vol enthousiaste supporters. De Amerikaanse sportcultuur is duidelijk zichtbaar langs het veld. Zo staat er een groep van vijf mannen met ontbloot bovenlijf, die ieder een letter op hun lichaam hebben geschilderd. Samen vormen ze het woord ‘TERPS’, de bijnaam voor de sportteams van Maryland. Ook een fanfare en de mascotte zorgen voor een bijzondere sfeer. Ook haar moeder is speciaal voor het weekend overgekomen. De wedstrijd is ontzettend spannend. Maryland komt op voorsprong, Syracuse maakt gelijk en vervolgens wisselen beide teams opnieuw doelpunten uit. Na een 2-2-gelijkspel en een verlenging moeten shoot-outs de beslissing brengen.
De spanning loopt steeds verder op wanneer beide teams elkaar nauwelijks iets toegeven. Uiteindelijk houdt Maryland-keeper Paige Kieft de beslissende shoot-out tegen, waardoor het team zich opnieuw plaatst voor de Final Four. De ontlading is enorm. “Ik ben normaal echt heel nuchter, maar als ik die foto’s terugkijk, sta ik als een soort idioot te schreeuwen.” Dat haar moeder tussen de duizenden supporters staat en dit bijzondere moment met haar kan vieren, maakt de overwinning extra speciaal.
Voor Nathalie behoren de Final Fours en de finales van de Big Ten tot de absolute hoogtepunten van haar tijd in Amerika. De volle tribunes, enthousiaste supporters en alle festiviteiten rondom de wedstrijden maken deze momenten extra bijzonder. De fanfare, mascottes en camera’s zorgen voor een sfeer die ze niet snel vergeet. Ook de ijskoude wedstrijden in Michigan en Connecticut, waar heaters in de dug-out nodig zijn, zorgen voor bijzondere herinneringen. De temperaturen liggen soms maar net boven het vriespunt. Het is zelfs zo koud dat wedstrijden later op de dag worden gespeeld, zodat het ijs op het veld eerst kan smelten of worden weggeschraapt.
Na vierenhalf jaar studeren en hockeyen keert Nathalie in december 2023 terug naar Nederland. Ze gaat aan de slag bij KingsTalent en combineert haar werk met een masteropleiding en hockey bij Breda. Inmiddels speelt ze in de Hoofdklasse en volgt ze een post-master in Amsterdam. De overgang van Amerika naar Nederland is groot, maar de ervaringen op het hoogste podium neemt ze overal mee naartoe. Vooral het omgaan met druk geeft haar vertrouwen. “Als je voor duizenden mensen kunt hockeyen en gewoon rustig je ding blijft doen, dan valt een wedstrijd in Nederland daarna wel heel erg mee.”
De Final Four en National Championships leveren Nathalie uiteindelijk geen nationale titel op, maar wel herinneringen die haar altijd bijblijven. Van de beslissende shoot-out tegen Syracuse tot de bijzondere sfeer rondom de grote wedstrijden: haar avontuur laat zien dat het niet alleen draait om het winnen van prijzen, maar ook om alles wat je onderweg meemaakt. Aan andere hockeyers die dromen van Amerika geeft Nathalie daarom een duidelijke boodschap mee: “Ga het vooral gewoon doen. Als ik later oud en grijs op de bank zit, wil ik geen spijt hebben van dingen die ik niet heb gedaan omdat ik het spannend vond. Ga het ervaren en kijk wat de mogelijkheden zijn. Uiteindelijk kom je er maar op één manier achter.”
