Wat begon als een droom om basketbal en studie te combineren in Amerika, groeit voor Jochem van der Beek uit tot een bijzonder sportief avontuur. Naast zijn rol binnen het basketbalteam van Franklin College, maakt hij sinds kort ook deel uit van het mannelijke volleybalteam. Twee sporten, twee teams, één volle agenda en vooral: heel veel energie.
De keuze om naar de Verenigde Staten te vertrekken is geen impulsieve. Jochem is al eerder benaderd om de overstap te maken, maar twijfelde. Pas nadat hij samen met zijn moeder New York bezocht, viel alles op zijn plek. De sfeer, het land en de mogelijkheden overtuigden hem. “Ik weet: als ik dit nu niet doe, blijf ik mezelf afvragen wat als,” vertelt hij. Na gesprekken met KingsTalent volgde al snel de volgende stap: op zoek naar een school waar sport en studie hand in hand gaan.
Basketbal als vertrouwde basis
Basketbal vormt al jaren de rode draad in Jochems leven. Hoewel hij relatief laat begon, rond zijn dertiende, groeit hij snel uit tot een vaste waarde binnen zijn teams. In Amerika moet hij echter opnieuw wennen aan de manier van spelen. Het spel is fysieker, sneller en minder vergevingsgezind dan hij gewend is in Nederland.
Ook buiten het veld is het schakelen. Met een selectie van 26 spelers moet Jochem zijn plek vinden in een compleet nieuw team. Zijn natuurlijke leiderschap kwam niet meteen naar voren, maar groeide met de tijd. Inmiddels staat hij bekend als energieke teamspeler die oog heeft voor zijn medespelers. “Ik probeer aan kleine dingen te zien hoe iemand zich voelt. Soms is even een praatje genoeg om iemand weer vertrouwen te geven.”
Onverwachte stap richting volleybal
Hoewel basketbal de reden is dat Jochem naar Amerika vertrok, bleef het daar niet bij. In de Verenigde Staten is het binnen het schoolsysteem heel gebruikelijk om meerdere sporten te beoefenen, iets waar Jochem al snel mee in aanraking kwam. In Nederland is twee sporten combineren lastig, doordat een regulier competitieseizoen net zo lang duurt als een schooljaar. In Amerika is een regulier basketbalseizoen van november tot februari en een regulier volleybalseizoen van februari tot mei, waardoor hij dit goed kan combineren. Als vrienden hem wijzen op het pas opgestarte mannelijke volleybalprogramma, begint het te kriebelen. Met zijn lengte, sprongkracht en atletisch vermogen blijkt hij al snel een interessante toevoeging voor het team.
De overstap naar volleybal voelt onverwachts vanzelfsprekend. “Je gebruikt grotendeels dezelfde spieren en ik ben niet bang voor de bal. Dat helpt enorm bij volleybal, zeker aan het net,” legt Jochem uit. Toch zijn de verschillen tussen beide sporten duidelijk merkbaar. Waar basketbal vraagt om constante beweging en scherpte, draait volleybal om korte, explosieve acties. “Het is veel impulsiever. Je staat klaar, blokt of slaat, en schakelt meteen door.”
Twee sporten, één schema
Het combineren van basketbal en volleybal vraagt om discipline en een strakke planning. Tijdens een gemiddelde dag volgt Jochem eerst colleges, waarna hij vaak een basketbaltraining afwerkt, gevolgd door een volleybaltraining later op de dag. “Het zijn lange dagen, maar ik haal er ook veel energie uit.”
Fysiek vraagt die belasting soms zijn tol. Jochem kreeg te maken met lichte blessures aan zijn onderarmen en kuiten. Dankzij de uitgebreide medische en fysieke begeleiding op school wordt hier snel en professioneel op ingespeeld. In Amerika ligt er veel nadruk op herstel, blessurepreventie en fysieke ontwikkeling. Atleten hebben niet alleen intensieve trainingen, maar ook vaste momenten voor krachttraining, gym en monitoring van hun lichaam. “We hebben voor elke sport een eigen fysiotherapeut, maar ze werken allemaal samen,” vertelt Jochem. “Zodra je iets aangeeft, wordt er meteen meegedacht. Dat is echt bizar goed geregeld.”
Beter worden door te combineren
Volgens Jochem versterken de twee sporten elkaar. Zijn conditie verbetert merkbaar, net als zijn sprongkracht en techniek. “Bij volleybal leer je veel meer met twee benen afzetten. Dat neem ik nu weer mee in mijn basketbalspel, bijvoorbeeld bij rebounds.”
Ook binnen de teams wordt zijn dubbele rol positief ontvangen. Hoewel hij er nooit mee te koop loopt, groeit het besef bij zijn basketbalteam. Een moment tijdens een fotoshoot, waarin hij in volleybaltenue langs het basketbalveld liep, zorgde voor veel verbaasde, maar vooral enthousiaste reacties. “Ze supporten me volledig. Ze hebben zelfs gezegd dat ze bij mijn volleybalwedstrijden op de tribune komen zitten.”
Openstaan voor het onverwachte
Wat het combineren van basketbal en volleybal hem vooral leert? Open blijven staan. “Ik kwam hier voor basketbal, dat blijft mijn hoofdsport. Maar ik heb geleerd dat je kansen niet meteen moet wegduwen, omdat ze onbekend zijn. Soms zit groei juist in iets wat je niet had gepland.”
Met die mindset blijft Jochem bouwen aan zijn sportieve en persoonlijke ontwikkeling. Eén ding is zeker: stilzitten zit er voorlopig niet in.
