Er zijn sporters wiens naam vanaf dag één hun eigen naam is. Ilysa Hoepelman moest die naam eerst veroveren. Op haar achttiende speelt ze tegelijk voor Sparks Haarlem in Nederland en Golden West College in Californië, studeert ze psychologie en begeleidt ze inmiddels zelf jongere speelsters. Maar dat verhaal begint ergens anders: als toeschouwer langs de lijn, kijkend naar haar broer.
Op haar vierde stond Ilysa voor het eerst op het veld bij Amsterdam Pirates, niet per se omdat ze zelf zo graag wilde honk- of softballen, maar omdat haar broer er speelde bij Diamonds en Pirates. Ze keek naar hem op en wilde hetzelfde doen als hem. Daar komt nog iets bij: Ilysa heeft een Dominicaanse achtergrond, een cultuur waarin honk- en softbal op nummer één staat. “De passie van honk- en softbal stroomt eigenlijk al in mijn bloed,” vertelt ze.
Lang bleef ze vooral bekend als de zus van haar broer. Dat veranderde toen ze overstapte naar Hoofddorp Pioniers om zich verder te ontwikkelen. “Toen ik de overstap maakte naar Hoofddorp Pioniers ging ik opeens van het ‘zusje van’ naar mijn eigen naam creëren,” zegt ze daarover. Voor het eerst zat ze in een team met leeftijdgenoten. Ze maakte er vriendinnen voor het leven, kreeg meer aandacht van coaches die haar zagen groeien, en pakte er haar allereerste NK-titel.
Vanaf dat moment bouwde Ilysa gestaag aan haar eigen palmares: nationale titels, een bronzen medaille op het EK met Nederland U15/U18 en voorselecties voor Oranje U22. Als ze één moment moet uitlichten, is het haar debuut op het EK U15 in Enschede. “Mijn eerste keer uitkomen voor Nederland in Enschede en dan gelijk een medaille mogen behalen is iets waar ik heel erg trots op ben,” vertelt ze. Ook Aruba staat in haar geheugen gegrift: tijdens Softball in Paradise werd ze uitgeroepen tot MVP van het toernooi, met als hoogtepunt haar allereerste homerun die het veld verliet. “Er was een soort magische sfeer in het stadion,” blikt ze terug, mede dankzij bekende gezichten in het publiek.
Het idee om softbal met een studie in Amerika te combineren was niet nieuw voor de familie Hoepelman – ook haar broer had die droom ooit gehad. Ilysa was ongeveer acht jaar oud toen ze zich voor het eerst voorstelde dat ook zij die stap zou zetten. Via sociale media zocht ze naar mogelijkheden en kwam ze uiteindelijk uit bij KingsTalent. Waar ze eerst het pad van haar broer volgde, ging ze nu zijn droom voor zichzelf waarmaken, op haar eigen manier. Ze koos voor Golden West College, een junior college waar ze een associate degree kan halen: de eerste twee jaar van een bacheloropleiding. Die route biedt een buitenlandse speelster meer kansen op speelminuten en sportieve ontwikkeling, waarna ze de overstap kan maken naar een vierjarig college om daar haar bachelor af te ronden en ook sportief een stap hoger te zetten.
De keuze voor Golden West, dicht bij Los Angeles, viel niet alleen om de ligging. Het waren vooral haar coach en de mensen om haar heen die de doorslag gaven: uitnodigend en respectvol, zoals ze het zelf omschrijft. Inmiddels heeft ze een hechte vriendengroep opgebouwd en voelt de plek als een tweede thuis. De eerste periode was wel wennen. “Het was heel erg wennen, vooral omdat je in een hele andere omgeving zit, maar ik heb het super gezellig gehad.” “Ik ben heel erg blij en dankbaar dat ik deze keuze heb genomen,” blikt ze terug.
Binnen het programma van Golden West is het vooral de begeleiding die haar aanspreekt: coaches die haar dagelijks een stapje verder helpen. Maar Ilysa geeft die aandacht inmiddels ook zelf door. Ze helpt met coachen bij het travel team van haar assistent-coach en bouwt zo, op haar achttiende, al haar eigen ervaring op als begeleider van jongere speelsters. Het meisje dat ooit zelf de aandacht van een coach nodig had om te groeien, staat nu zelf langs de lijn om diezelfde stap voor een ander mogelijk te maken.
Ook op het veld past die rol haar goed. “Ik speel het liefst tweede honk, vooral omdat ik van veel actie houd en omdat ik het fijn vindt hoe snel het gaat in het infield,” legt ze uit. “Ik vind het ook allemaal veel gezelliger en je kan met iedereen praten,” voegt ze toe – een sociale, verbindende rol die niet toevallig aansluit bij wie ze inmiddels ook naast het veld is geworden. Die eigen naam die ze ooit bij Hoofddorp Pioniers begon te bouwen, reikt zo steeds verder: als speelster én coach in Amerika, en nog altijd als actief lid van Sparks Haarlem in Nederland.
Die dubbele rol – speelster én begeleider, student én coach – vraagt discipline. Een gemiddelde dag begint vroeg: met de bus naar school voor een eerste les rond 08:50 uur, gevolgd door een training van twee tot drie uur en een uur in de gym. Pas daarna is er ruimte voor huiswerk en avondeten, voordat ze vaak nog doorgaat om zelf training te geven tot een uur of half tien ‘s avonds.
Voor de toekomst houdt Ilysa haar doelen scherp voor ogen: ooit haar droom om te softballen op het hoogste niveau in Amerika waar te maken, en daarnaast haar wereld en kansen vergroten – zowel binnen de sport als in haar studie psychologie. Die studie is voor haar meer dan een vak op zich: ze hoopt later te werken met tieners die kampen met verslaving en trauma, een ambitie die mooi aansluit bij wie ze op en naast het veld inmiddels is geworden. Aan jonge softbalsters die twijfelen over eenzelfde avontuur geeft ze een advies mee dat rechtstreeks voortkomt uit haar eigen weg: “Durf de stap te nemen, het lijkt allemaal heel eng maar als je blijft wachten op een goed moment dan mis je je kans om je dromen na te jagen en je wereld te vergroten.”
Ilysa Hoepelman begon als het meisje langs de lijn, kijkend naar haar broer. Vandaag is zij degene naar wie andere jonge speelsters opkijken – op twee continenten tegelijk.
