Wat begint als een sportieve droom, groeit al snel uit tot een persoonlijk keerpunt. Voor Daan Cluyts betekent zijn vertrek van het vertrouwde Betekom naar Iowa Central Community College niet alleen een nieuw hoofdstuk in zijn voetbalcarrière, maar vooral een confrontatie met zichzelf. Een verhaal over loslaten, aanpassen en groeien, ver weg van alles wat ooit vanzelfsprekend was.
Van hechte vriendenkring naar onbekend terrein
In Betekom kent iedereen hem: Daan, de rustige spits die meestal liever observeert dan het hoogste woord voert. Hij speelt jaren bij dezelfde club, omringd door dezelfde vrienden, in een omgeving waar alles vanzelf spreekt. Hij blijft er niet alleen vanwege het voetbal, maar vooral om de mensen om hem heen. “Ik ben iemand die beter tot zijn recht komt bij mensen die ik goed ken,” zegt hij. “Daar voel ik me mezelf.”
Precies daarom komt zijn stap naar Amerika zo hard binnen. Wanneer hij in Iowa aankomt, voelt alles anders: de taal, de mentaliteit, de directheid van Amerikanen. Het contrast met zijn vertrouwde omgeving is groot. Waar hij in België omringd is door vrienden die hem door en door kennen, moet hij hier opnieuw beginnen en dat ligt ver buiten zijn comfortzone.
De reality check in Amerika
De eerste weken zijn een mentale en fysieke test. De trainingen zijn intensiever, de competitieve sfeer is nieuw, en de studiebelasting valt hem zwaar. Soms vraagt hij zich af waarom hij dit avontuur begonnen is. Hij belt regelmatig met zijn ouders, gewoon om even dat vertrouwde gevoel op te zoeken. Maar opgeven? Dat is geen optie. “Ik had niet verwacht dat het mentaal zo zwaar zou zijn,” vertelt hij, “maar ik wist dat ik door moest.”
Groeien door ongemak
Langzaam verschuift er iets. Door de constante prikkels en nieuwe situaties móét hij wel opener worden. Teamgenoten sleuren hem mee in het sociale leven, coaches moedigen hem aan zijn stem te laten horen, en stap voor stap merkt hij dat hij sterker wordt. Hij leert zijn plek op te eisen, niet alleen op het veld maar vooral daarbuiten.
Juist in dat ongemak zit zijn groei. Hij ontdekt dat hij meer kan dan hij dacht: zelfstandiger, volwassener, dapperder dan de introverte spits uit Betekom ooit van zichzelf verwacht. Hij leert dat comfortzones niet bedoeld zijn om in te blijven, maar om uit te breken.
Een betere versie van zichzelf
Hoewel zijn leven in Amerika soms nog steeds overweldigend voelt, ziet hij nu iets wat hij in het begin niet zag: dit avontuur maakt hem een betere versie van zichzelf. En als je hem vraagt waar hij het meest trots op is, denkt hij even na. Niet aan goals, niet aan statistieken.
